Το μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη Θα πέσει η νύχτα είναι το μεγαλύτερο σε έκταση βιβλίο του συγγραφέα και πιθανώς το μεγαλύτερο βιβλίο ελληνικής πεζογραφίας της φετινής μας λίστας. Όμως δεν είναι αυτός ο λόγος που το ξεχωρίσαμε στα καλύτερα της χρονιάς. Ο Τζαμιώτης φιλοτέχνησε μια τοιχογραφία προσώπων και αρχετυπικών χαρακτήρων, μέσα από τους οποίους διαμορφώνεται (και ταυτόχρονα τους διαμορφώνει) η ιστορία των μεταπολιτευτικών χρόνων. Ο Διονύσης Μαρίνος έγραψε: «Ο πλούτος που δεν ορρωδεί προ ουδενός, οι σκαιές συμμαχίες του με τους πολιτικούς ταγούς, η οικολογική καταστροφή, η αδιαφορία του σημερινού κράτους να σκεφτεί με όρους παρελθόντος και μέλλοντος, η βία που εκκολάπτεται για να καλύψει προσωπικά κενά, οι άμετρες φιλοδοξίες ενίων που δεν διστάζουν να κάνουν ακραίες πράξεις για να πετύχουν τον σκοπό τους. Όλοι οι ήρωες δεν καταφέρνουν, τελικά, να αρθούν πάνω από το περιοριστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ζουν. Δεν μπορούν να κάνουν το άλμα προς τα μπρος, έτσι ώστε να αλλάξουν τη μοίρα τους. Κι όταν αυτό συμβαίνει, τότε ένας εξωτερικός παράγοντας έρχεται να αλλάξει τις συνθήκες με δραματικό τρόπο».
==========================
Από την Αθήνα στον μεγάλο κάμπο της Λάρισας και τα δάση της Χαλκιδικής, οι ήρωες κινούνται στο σήμερα, κουβαλώντας το παρελθόν τους.
Μια οικογενειακή σάγκα, μια ιστορία ενηλικίωσης, μια σχεδόν αστυνομική ιστορία, μαζί με έρωτες και θανάτους, συμπλέκονται και δημιουργούν ένα σύμπαν άλλοτε ζηλευτό και άλλοτε ζοφερό. Ένα φιλόδοξο μυθιστόρημα, καθώς πέρα από την έκτασή του φλερτάρει και αξιοποιεί πολλά λογοτεχνικά είδη. Με άλλα λόγια μιλά για την ασίγαστη ανάγκη να υπερασπίζεται κανείς το καλό πριν το κακό υπερισχύσει και πέσει πάλι η νύχτα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
