Το καινούργιο μυθιστόρημα της Μάιρας Παπαθανασοπούλου (Αθήνα, 1967) με τον αινιγματικό τίτλο Το πιο υπαρκτό τίποτα, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ερωτικό-αισθηματικό, ενώ περιέχει πληθώρα πολιτικών και ιστορικών αναφορών. Η συγγραφέας μπήκε ορμητικά στον λογοτεχνικό χώρο το 1997 με το εμβληματικό μυθιστόρημα Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα, που μεταφέρθηκε στην τηλεόραση και μεταφράστηκε σε περισσότερες από δεκαπέντε γλώσσες. Το παρόν τοποθετείται το 1971 στη Βόννη, πρωτεύουσα της Δυτικής Γερμανίας, κι έχει ως πρωταγωνίστρια την Ελένη Αγγέλου, υπάλληλο της ελληνικής πρεσβείας, η οποία το 1956 εγκατέλειψε την Αθήνα και το σπίτι της έπειτα από μια οικογενειακή σύγκρουση – έπρεπε να ηρεμήσει και να απαλλαγεί από ένα αισθηματικό τραύμα.
Στη Βόννη, η Ελένη ζει μια μοναχική ζωή χωρίς ερωτικό σύντροφο, μόνο με τη φιλία της με τη Σάσκια και τη σπιτονοικοκυρά της την Ερμίνα, ενώ αλληλογραφεί με την αδελφή της, η οποία της δίνει πληροφορίες για την κατάσταση στην Ελλάδα, εκφράζοντας την απέχθειά της για το χουντικό καθεστώς. Σε μια εκδήλωση, η μοναχική Ελένη γνωρίζει έναν ζωγράφο, τον Φραντς Βάλντμαν, ο οποίος δεν είναι ωραίος αλλά έχει κάτι ελκυστικό που την κάνει να τον ερωτευτεί, προσδοκώντας να ξαναζήσει το ειδύλλιό της με τον Σεμπάστιαν στη μεσσηνιακή Μάνη, πριν από χρόνια.
Ο Φραντς εξαφανίζεται αναπάντεχα και στη συνέχεια τον βλέπουμε ως πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών να στέλνει στη θέση του άλλον πράκτορα, τον Γιόχαν Φράνκελ, για να γοητεύσει την Ελένη. Κι αυτή, αν και διστακτική, πέφτει σαν ώριμο σύκο στα χέρια του και, μολονότι πρόσεχε πολύ ώστε να μη θιγεί στο παραμικρό η δημοσιοϋπαλληλική καριέρα της, αποφασίζει να ρισκάρει και αρχίζει ένα συναρπαστικό ειδύλλιο μαζί του. Το πραγματικό του όνομα είναι Ούντο κι έχει εντολή να της αποσπάσει απόρρητες πληροφορίες. Ωστόσο, της κρύβει προσωπικά στοιχεία, ενώ η Ελένη αγνοεί το γιατί την προσέγγισε –δεν υποψιάζεται πως είναι βαλτός από τον Φραντς– και, όταν μένει έγκυος, πλέει σε πελάγη ευτυχίας.
Φίλιππος Φιλίππου (Διάστιχο, απόσπασμα)