Παλαπάνη Δήμητρα, Το θερινό σινεμά

Μαγεία το Σαββατόβραδο η μεγάλη άσπρη οθόνη.
Το άσπρο γιασεμί παρέα κάνει στο φεγγάρι
Η βουκαμβίλια τρυφερή
στις άκρες τους έλικες απλώνει.
Κι ο θάνατος φιγουράρει στο πανί του σινεμά
με το χέρι στη σκανδάλη.
Ο Κιαροστάμι τον Μπέργκμαν
κρατάει απ’ το χέρι.
Με τον Κεν Λόουτς αντικριστά,
γλυκοκοιτάζει τον Γκοντάρ
και ερωτεύεται την Ανιές Βαρντά.
Επικά και ατελείωτα φιλιά
αποτυπώνονται το βράδυ στην οθόνη.
Μέριλιν Μονρόε και Μπριζίτ Μπαρντό
Χέπμπορν και Λορίν Μπακό.
Αθάνατες, ονειρικές σαγηνεύουν το κοινό.
Καθισμένοι κοντά κοντά
“χαμένοι στη μετάφραση” του σινεμά
χωρίς “καμία άλλη επιλογή”,
βουλιάζουμε στη χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ.
Γελάμε φανερά, σκουπίζουμε κρυφά το δάκρυ.
Πονάμε στον ” λαβύρινθο του Πάνα.
“Αρτίστες” του βωβού, υπηρέτριες στο “Ρόμα” ,
“σιωπηλός μάρτυρας” στην “Καπερναούμ”,
οι κινούμενες εικόνες ποταμός στα βαλτόνερα της μέρα
Χίμαιρα προσιτή, μυστήριο αόρατης αγάπης
Με τρία χρώματα το σινεμά μετρώ
“Μπλε, κόκκινο, λευκό”