Η έκδοση της ποιητικής συλλογής Ρυθμοί του ονείρου και του θανάτου από το Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη επαναφέρει στο αναγνωστικό προσκήνιο τον Επαμεινώνδα Δεληγιώργη, έναν ποιητή του οποίου η σύντομη ζωή και η περιορισμένη διάδοση του έργου του δυσκόλεψαν την αναγνώρισή του. Η μετάφραση του Στρατή Πασχάλη και η εισαγωγή της Άννας Κατσιγιάννη επιτρέπουν να γνωρίσουμε μία γραφή που συνδέει τον συμβολισμό με τον αισθητισμό και την παρακμιακή ευαισθησία των αρχών του 20ού αιώνα. Στο κέντρο της βρίσκεται η αναζήτηση της ομορφιάς, η οποία διαρκώς δοκιμάζεται από τον φόβο, την πλήξη και τη φθορά.
Γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας, ο Δεληγιώργης γεννήθηκε στο Παρίσι το 1883 και πέθανε από τυφοειδή πυρετό το 1908, σε ηλικία είκοσι πέντε ετών. Έγραφε κυρίως στα γαλλικά, είχε σπουδάσει στη Γερμανία και υπηρέτησε στο ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Οι Ρυθμοί του ονείρου και του θανάτου εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του, το 1909, με πρόλογο του Jean Moréas, ο οποίος αναγνωρίζει την καλλιέργεια του νέου ποιητή και επισημαίνει στη γραφή του τη δημιουργική συνάντηση της γαλλικής λογοτεχνικής παιδείας με τον αττικό ορίζοντα.
Αγάθη Γεωργιάδου (Διάστιχο, απόσπασμα)